MÜMTAZ’IN AĞIDI

Mümtaz isimli bir genç, çok sevdiği iki arkadaşı ve bir Ermeni’nin ihanetine uğrayarak öldürülür. İşin içinde bir gönül meselesi vardır. Bu acı hadise üzerine Mümtaz’ın ailesi ve Bünyan halkı bu gence birçok ağıt yakar. Mahlenizden doğru geçtim Çeşmenizden bir su içtim Yetiş Burhan gardaş yetiş Kâfirin tuzağına düştüm Mazerimi derin eylen Su serpin de serin eylen Ben gidiyom gelmem gayri Şaziye’yi gelin eylen Saat dokuza dayandı Mintan al kana boyandı Haceli elim tuttu Necat belim büktü Seladdin keser vurdu Yetiş Burhan gardaş yetiş Hasta benim oğlum hasta Kara kâkül deste deste Ne yatarsız Mitaz oğlan Bütün Bünyan kara yasta Şu dağlarda biter sarı çiçek Kefenini kaputtan biçek Kınamayın eller bizi Biz Mitaz’dan nasıl geçek Teneşir geldi dayandı Taşlara al kanlara boyandı Saime’nin feryadına Mezardan Mitaz uyandı Komşular size niynedim Bizi gelip almadınız Ana diye çok ağladım Beni anama savmadınız Elbisemi yeni giydim Kızıl kana boyandı Yaramı gören komşular Yüreğiniz nasıl dayandı