MURTAZACA’NIN OĞLU DURDU’NUN AĞIDI

MURTAZACA’NIN OĞLU DURDU’NUN AĞIDI “Murtazaca’nın Durdu” adıyla bilinen Durdu YILDIRIM henüz delikanlıdır. Fadime’ye (Kel Fadime ) sevdalanır. Bu öyle sıradan bir sevda değildir. Hergün görmek isteyip de görememek onu kahreder. Çünkü ayrı yaylalara göçmüşlerdir. Sonunda ilginç bir yol bulur. Fadime’nin bulunduğu yaylaya yakın KARCAĞIZ denilen yere bir “evsin” yapar. Keklik filan avlamak için değil tabi… Uzaktan da olsa Fadime’sini görebilmek, doya doya seyredebilmek içindir. Elinde tüfek hergün yalnız başına evsinin içine girer, örme taşların aralarında onu seyreder dururmuş. Ancak bu karşılıksız bir aşktır. Fadime’yi istetir. Fakat vermezler. Bir gün başka birine “şirinceliği”nin yendiğini, kızı verdiklerini duyar. Kahrından verem olur, kısa bir zaman sonra da ölür. Bu talihsiz genç ölüm için bacısı Zala, anası Eşe, şu ağıdı yakarlar Aylar doğdu, aylar doğdu Ay doğmadan neler doğdu Aç gözünü bak gardeşim Başucuna kimler geldi Gara şalvar gıvır gıvır Poşu bağlar tevir tevir Biz gardeşi baa durdurduk İnce çobanını çığır Oğulsuzun gızı Eşe Daha ne gelici başa Gardeşim dağdan geldi Çek atını bağla daşa Emmim ağlar, edem ağlar Gene dumanlandı dağlar Ne akılsız anam oğlu Elin sucusunu daaner Garcağız’z evsin yapmış Dökülmüş evsinin daşı Günde beş kere yokluyor Çalak Bostan bunun nesi İşlik giyer çıkla “heril” Atlı galdı melil melil Ölecene ben yanarım Ede darılırsan darıl Gara şalvar Maraş bozu Dizlerime endi sızı Gün evveli diyeydin Alırdım dediğin gızı Gurban oluyum sana Gene bulandı hava Gardeşin göçü yörüdü Yönünü dönderin dağa Gardeşim dağdan geliyor Heybesine goydum çiçek Yurt yurttan hayırlı olur Kalk gardeş “Gaman”a göçek Hazlanırdı anam oğlu Gızlı, gelinli evden İnanmazsanız da bakın Gardeşim de geldi dağdan Sırtında donu heril Atı galdı melil melil Künde ağlarım anam oğlu Ede bana darılırsan darıl Aha edem aha anam Edeme de gul olayım Gün ezeli demediler Gardeşe gelin alayım Garlı dağlar, garlı dağlar Garın erir suyun çağlar Ne akılsız anamoğlu Elin sucusunu daaner Gara şalvarı dizinde Püskürme beni yüzünde Utanıyom deyim gayri Gönlü TORUN’un gızında Bacısı Zeliha Gurt bileklim diye diye Söbe gözkümü yitirdim Ben bu sazı çala çala Babam evini batırdım Annesi Eşe