MURTAZALARIN MELEK’İN AĞIDI

Melek Boz Mehmet’in kızı, Murtazalardan Demirci Ahmet’in eşidir. Uzun belikli, güzel bir gelin olan Melek, ilk çocuğunu ölü doğurur. Doğum sonrası iyi bakılmadığı için hastalanır. Afşin’e doktora götürülür. Fakat kurtarılmayarak genç yaşında ölür. Afşin’den cenazesi getirilir. Bacısı Hatice ve gelinini çok seven kayınbabası Murtazaoğlu Ömeraşağıdaki ağıdı yakarlar. Gel ağlıyak, bibim gızı Dayımın beli büküldü Dokuz aylık gelin bacım Alı, yeşili döküldü Şimdik gelir sefil babam Yola yıkılı yıkıl Teneşire çıkarttılar Belik dökülü dökülü Dokuz yıl toktur dolandım Hasta olan ölmezimiş Bacımı toktura saldık İyi olup da gelmezimiş Hele bacıma bacıma Belik dökülür halçaya El köyünde gala idim Sahap olurdum bohçuya Melek’in çehizi deste On iki gün yattı hasta Hayırlı olsun dememiş Sandığı yapan usta Sabahınan yer ışıdı Derdim bir değil beşidi Sabahın seher vaktinde Uy güvel durnam üşüdü Odası yıldız ışıklı Sofrası gümüş gaşıklı Melek evden nasıl çıksın Koltuğa ala beşikli Babamın nazlı gelini Yandım delini delini Götürün pazarda satın Ucu pürçüklü kilimi Babamın nazlı gelini Uyudun bacım uyudun Bana ağlama diyorlar Onun ile çift büyüdüm Ne hicaplı emmim gızı Yoncada beni garşılar Emmim bize babal attı Buna ne diyek komşular Yok mu idi baba evi Issız odaya attılar Bir bürüğün vermediler Hepini bohça ettiler Emmimiz evine girdik Yuduk çıktık elimizi Beş ay oldu ben geleli Bacım döktün dalımızı Toktur toktur dolandırdım Senin bacın ölmezimiş Bacım niderdin bebeği Bebek bize gelmezimiş Üstüne de garlar yağmış Gader anam gızı gader Anasızlığın yüzünden Ellere mudara eder Bunların kimsesi yok da Boş yuvaya çevirdiler Yusuf’un yok bir bebeği Kül oldular savruldular KAYINBABASI Gurban ağ gelinim gurban Geldin ki geri getmeye Yemin mi edeyim eller Bir daha düğün etmeye Sabah oldu el uyandı Cip geldi dama dayandı Arlanman mı ağ gelinim Çarşıda beşik boyandı Üce kaldırın salını Getsin görünü görünü Eğer buna, kim derlerse Omar Ağa’nın gelini