MURTAZA’NIN AĞIDI

Askerden gelince hastalanarak ölen Murtaza’ya eşinin yaktığı ağıt: Bir almayı yedi sene sakladım Ular diye orun orun yokladım Neçe senin gibi yiğit hakladım Ver benim almamı ben gider oldum Şu canımın duvarına gor olsam Âlem çiçek olsa bende arı olsam Şu gaşı garanın ben yâri olsam İsterm’ola deli gönül ölümü Kâğıt arasında zencefil dalı Kırmızı gül iken derdim ben seni Boyunu boyuma ölçtüm de aldım Yaşıdım içinde seçtim ben seni Çamırlı pınara dökülen gazel Buraya toplanmış her türlü gözel Sümbüllü goyakta sallanır gezer Onun sallanışı yâre benziyor