OĞLUM

Ahmet ÇITAK’ın çok samimi bir arkadaşının biricik evladı ölür. Ölen çocuğun babası orta mektepte okuyan bu genç yavrusuna Ahmet ÇITAK da bir ağıt yazmasını rica eder ve yazarsa hatıra olarak saklayacağını söyler. Ahmet ÇITAK da bu ağıdı çocuğun babasının ağzı ile yazarak verir: Mihnet deryasının talibi oldum İçine bir gemi düzdürdüm oğlum Kaptan başıyıdım derine daldım Fırtınada yanlış yüzdürdüm oğlum Ferah gezeridim girdim şeleğe Gözüm nuru uçtun gittin meleğe Tehimde dolaşan kahpe feleğe Gizli rahatımı sezdirdim oğlum Kim eyler gönlümü yalınız kaldım Şu mihnet-haneden payımı aldım Gelin yok çalgısız düğünün çaldım Mevtanı tabutta gezdirdim oğlum Merhamet yok imiş zalim derdinde Genç yaşında gözün kaldı ardında Bir dokuz yüz otuz yedi mart’ında Kabrini elimle kazdırdım oğlum Orta mektep savdı seni yerinden Ne etsem getmiyor sevdan serimden Feryat figanımdan ah ü zarımdan Maraş’ın halkını bezdirdim oğlum Nakdi ömrüm cevherini düşürdüm Bu hasretle yüreğimi pişirdim Hangi yola gideceğim şaşırdım Gönlümün kuşunu gezdirdim oğlum Ağlar bacıların kanlı yaş eder Bu matem içinde günüm yıl geçer Göresi geldikçe mezara kaçar Ananı evinden gezdirdim oğlum Ahbapların geldi seni arıyor Teğsirin koynumda saklı duruyor Acısı tepemden sada veriyor Ciğerim çalıya çızdırdım oğlum Evler yıkan yakasız don geyince Ateşli firkate girdim boyunca Ağlayarak kabristana koyunca Kefenin bağını çezdirdim oğlum Küskün müsün yoksa güldüremedim Çok minnet eyledim kaldıramadım Her yanı arattım bulduramadım Maraş’ın içini süzdürdüm oğlum Azrail pençesi değdi kuşuma Düş görsem yormazdım geldi başıma Ellerimi vura vura döşüme Bağrımın başını ezdirdim oğlum Tifo illetinden düştün yatağa Uçtu arı döndüm kuru peteğe Rica minnet ettim Ahmet Çıtak’a Derdimi deftere yazdırdım oğlum Ahmet ÇITAK