RAZİYE (IRAZ)’NİN AĞIDI-1

Raziye’nin iki oğlu beş sene arayla geçirdikleri trafik kazalarında hayatlarınımı kaybederler. Birinci oğlu Musa, İskenderun’a mazot almaya giden arkadaşına eşlik ederken dönüşte Maraş-Narlı yolu üzerinde trafik kazası sonucu ölür. İkinci oğlu Menderes ise Afşin’de bir ticari taksiyle çalışmakta olduğu Çoğulhan’daki TKİ’ye giderken geçirdiği trafik kazası sonucu hayatını kaybeder. Oğullarının ölümü üzerine çok üzülen raziye (Iraz) bu ağıdı yakmıştır: Getti ki gelirim deyi Ben yolu bilirim deyi Akşamdan telefon etmiş Sabanan gelirim deyi Görmedim ki gettiğini Bana gahır ettiğini Gelip Maraş’ın yolunda Ecel bunu tuttuğunu Yüce dağların dumanı Getmez göynümün gümanı Ben de bir yiğit yitirdim Pancarlar söküm zamanı Mezeri yıkıldı m’ola Böcekler kırıldı m’ola Kara kaşta deste kekil Çürüyüp döküldü m’ola Mezere geldim de tutmuyor dizim Bakıyor amma görmüyor gözüm Uzattım elimi tutmadı gözüm Mezer beni kül eyledi neyleyim Şo dağlar başını açtı Gene aklıma neler düştü Uyansana oğlum uyan Anan yolarına şaştı Aldaş’ın da önü höyük Höyükte yayılan geyik Ölenler de çocuk olsa Boz dudakta kara bıyık Geldi bayram geçti bayram Yaralarım deşti bayram İki oğlan iki gelin Bana zehir saçtı Mevlâ’m Bulamadım ben suçumu Ahrete saldım göçünü Bayramda da gelmediniz Yaktınız benim içimi Kapımızın önü kiraz Eğdirdim de aldım biraz. Bunu söyleyen kim derse Bökelerin Güccük Iraz