SALAVAN DAĞINA SİTEM

Serde avcılık var. 9 Nisan 1982 günü Salavan dağında kardan uçuruma yuvarlanıp vefat eden arkadaşımız Hasan UZUN’un hatırasına bu şiir yazılmıştır. Yedin genç yaşında Hasan Uzun’u Daha sana ava çıkmam Salavan Kan eyledim kayaların buzunu Dönüpte yüzüne bakmam Salavan Arayan dostların varmadan çaya Karalı haberin yayılmış köye Kökünden devrilsin Deliklikaya Kekliğine tüfek sıkmam Salavan Yukarı uçurum aşağı kuyu Kurumuş dudaklar veren yok suyu Öksüz-yetim koydun altı yavruyu Toprağına tohum ekmem Salavan Dört arkadaş sırtımızda götürdük Sarp kayadan engin yere yetirdik Yarı canlı arabaya yatırdık Boş yere gözyaşı dökmem Salavan Mor menekşe olsam çevrende açmam Alageyik olsam suyundan içmem Yavru kartal olsam üstünden uçmam Sel olsam sinenden akmam Salavan Mor yamaçlar görüldükçe gözüne Hüzün çöker avcıların yüzüne Döşek yaptık Aktoprak’ın düzüne Ondan öte ağaç dikmem Salavan Toprağın çürüsün, boyun kurusun Otların sararsın, suyun kurusun Âdetin devrilsin, huyun kurusun Odunundan ateşi yakmam Salavan Ahde vefa avcılığın töresi Yeğin olur ayrılığın yarası Armutçuk sırtından sulak arası Av avlayıp, tetik çekmem Salavan Yayla vakti çıkıp sende yaylamam “Arkam, kalam sensiz” diye söylemem Yedi yılda bir ziyaret eylemem Koyağından çiğdem sökmem Salavan Sis salınca Küfküfü’nün salını Diyorduk, dağların tüllü gelini Bundan sonra sümbülünü gülünü Söz olsun yakama takmam Salavan Ölüm Allah emri, ona karışmam Sebep senden oldu, küstüm barışmam Bin bir minnet etsen gelip görüşmem Muhannetsiz boyun bükmem Salavan Hangi gündür, hangimizin matemi, Bilemeyiz yakın mıdır, öte mi? Hoş görüle Karakoç’un sitemi Gönül kırmam hatır yıkmam Salavan