ŞERİFE’YE AĞIT

Abdullah’ın kızı Şerife; gençtir, güzeldir ve nazlıdır. Birgün ansızın kocası İsmail’in tabancasında çıkan bir kurşunla hayata veda eder. Buna dayanamayan yüreği anlatılmaz acılarla dolan babası Abdullah aşağıdaki ağıdı yakar: Armut dalların var olsun Durduğun yerler nur olsun Göllüce’yi sebep olmuş Bizim köylüden arlansın Kürneliler iyi bakmış Şerife’m kırılmasın diye Yatsın sonu yola çıkmış Düşman görülmesin diye Habba kızım deli gezer Mehmet oğlum kalem yazar Yaralanmış şefre kızım Korkuyom yarası azar