Son dönemlerinde herkesin kendisinden uzaklaştığı kötü günlerinde yazdığı şiir

Son dönemlerinde herkesin kendisinden uzaklaştığı kötü günlerinde yazdığı şiir Yörü devr-i felek senin elinde Ezel altın idim pul oldum şimdi Yanmıyor ateşim söğündü çıram Tenhâda bir yığın kül oldum şimdi Kime kahrederim kime küserim Yok dermanım durgun durgun eserim Her kimleri görsem boyun keserim Kapı uşağıma kul oldun şimdi Ahbaplarım selâmını kesti mi Ah yoksulluk düşman etti dostumu Gelip geçen depeliyor üstümü Eşiklikte yırtık çul oldum şimdi Gamlı gönlüm kasafetin kalmıyor Coşkun sular dolanarak akmıyor Eski dostlar hiç yüzüme bakmıyor Akraba yanında el oldum şimdi Aldanmayın arkadaşlar fâniye Bunca giden geri gelmez hani ya Acele gönderin tımarhâniye Dağlara düşecek del’oldum şimdi N’etti Behlül Ali’m kimlere n’etti Yoksa şalrına zehir mi kattı Hep soldu güllerim dikenler bitti Hiç ele alınmaz çal’oldum şimdi Behlül Ali KOZAN