TÖME’NİN ELLEZ’İN AĞIDI

Ayı Hüso’nun oğlu Kürt Ali, Çöllüler’den Töme ‘nin Ellez adıyla bilinen İlyas GÜLDEN’in kapısında çoban olarak çalışmaktadır. Bir gece şeytana uyar, eşkıya Mustukel’in oğlu Hüseyin ile işbirliği yaparak ağası İlyas’ın evini soyarlar. Gökyüzü açık tan yıldızı sayılmaktadır. Ellez uyanır. Merdivenden hızla inen iki karartı görür. Alaca karanlıkta arkalarına düşer. Ancak silahsızdır.Yalın ayak , elli metre hırsızları yakalar tüfeğini alır.Her ikisini de tanımıştır.Fakat kapısındaki çoban Kürt Ali, tanınmış olmanın korkusuyla Ellez’in bir anlık gafletinden faydalanıp, mavzerindeki bütün kurşunları onun üzerine boşaltır.Babayiğit ve korkusuz bir adam olan Ellez dutun dibine yığılır.Çoban ve eşkıya kaçarlar. Köylüler silah sesine uyandıklarında dutun dibinde İlyas’ın kanlar içinde yatan cesediyle karşılaşırlar. Bugün orası “Ellezin düşeği” olarak anılır. Teyzesinin kızı Nazlı ÖZDEMİR, cesur; fakat ihtiyatsızlığının kurbanı olan İlyas için aşağıdaki ağıdı yakar. Cip geliyor hızıyınan Üstü yeşil beziyinen Kınaman gomşular beni Gelin galdı guzuyunan Cip geldi tuta dayandı Tekeri gana boyandı Ellez vuruldu deyince Millet uykudan uyandı Ümmü ağlar, Veysel ağlar Gene dumanlandı daplar Ellez’i düşman çevirmiş Yetişin Hösünkaler Iraktan geldim, ıraktan Soluğumu dutamıyom Dezemoğlunu vurmuşlar Düşmanımı bilemiyom Tutun dibindedir düşek Gannarınan dolmuş guşak Düşman Ellez’i çevirmiş Toplanın emmisi, uşak Düşeğine “tut” diyorlar Toprağına “kıt” diyorlar Arlanıyom dezemoğlu Düşmanıma Kürt diyorlar Gurban olam cekete Ceketten getmiyor koku Gınamayın eller beni Babam verik çoban hakkı Bağına da vardıydım Işkın sürmüş gulıcınan Şimdi dezemoğlu gelir Yedi türlü ilacınan Düşeğine vardıydım Çiçek bitmiş ucu ganlı Anam olsa deli bozum Başucunda çalar nenni Gurbetten geldim gurbetten Çıktım dizleyi dizleyi Anam dizinde böyüttü Saçın düzleyi düzleyi Geldiniz mi, geldiniz mi Ağlayıp da gördünüz mü Hırsızın silahın almış Böyle yiğit gördünüz mü Galem gaşının garası Yırak mı tutun orası Kalk gelin oraya gedek Çok mu yiğidin yarası Sabahınan kalktıydım Göğ(k)de sayılırken Dan yıldızı sayılırken Dezemoğlu yaralanmış Cesaretli dezemoğlu Tutların dalından dutar Çıkma gelin gadan alam Kaynı olan nikâh atar Bir güççük oda yapmış İçine vurmamış suvak Gâvur imiş, gâvur düşman Daha Menders’in ufak Camız almış koşamamış Yiğit olmuş yaşamamış Minnet eylen Hössünkali Ellez bunu başamamış Ellez dayrede oturur Alame akıl yetirir Saba sana derim gurban Gelinin eller götürür Çağırın da Çöllü gelsin Gönlümün gamını alsın Subaşında yiğit olur Onun emmileri gelsin (Bir zaman sonra babası söyler) Dağın garı erimeden Köyün göçü yörümeden Hayfını aldım oğlum Gulaç golun çürümeden Nazlı ÖZDEMİR