UYAN NAZLIM

Anlatıldığına göre Behlül Ali, Burtu köyünde görev yaptığı yıllardan birinde, bir gece gönlüne ölen eşi ve sevdiği Güllü Fadime’nin özlemi düşer. Kalkıp Izgın köyü mezarlığındaki kabrine gelir ve sabaha kadar mezarda yatar. Sabah namazını orada kılar ve köyden işçiler tarlaya giderken bu şiiri söyler: Uyan nazlım Sakalım ağardı saçım döküldü Yaşım yetmiş oldu belim büküldü Yolmacılar tarlalara çekildi Uyan nazlım uyan güneş değiyor Yatsı abdestini Burtu’da aldım Sabah namazını başında kıldım Göresim geldi de yanına geldim Uyan nazlım uyan güneş değiyor Ağardı sakalım saçımı döktü Senden ayrılmamız belimi büktü Şimdi kuzuların yataktan kalktı Uyan nazlım uyan güneş değiyor Behlül Ali’m ne gezersin burada Hallerim perişan kaldım arada Ben de geleceğim belki sırada Uyan nazlım uyan güneş değiyor