Kısmet kahıp ben bu ilden gidersem
Döğünsün çırpınsın anam ağlasın
Küçücekten kahrın çektim büyüttüm
Kardaş gitmiş deyi Senem ağlasın
Eşinden ayrılan firkate başlar
Ahıyor dîdemden kan ile yaşlar
Uçsun vîran olsun sökülsün taşlar
Dökülsün suvağı binam ağlasın
Verin silâhımı ağlatman beni
Bugün bana doğdu ayrılık günü
Arasın bulmasın desin ki hani
Kalan gelmez deyi sunam ağlasın
Öğüt vermen Behlül Ali’m del’olsun
Can sağ gerek dost olmassa il olsun
Gurbet ilde yana yana kül olsun
Döğünsün taşınan sînem ağlasın
Deyip kesti. Aferin âşıka dediler.
