Şairler kendine yakar ağıdı
Verinde yazayım kalem kâğıdı
Cenazem, yıkanıp yundu soğudu
Haydi, Gariplik’e götürün beni
Sesi güzel olan versin selâmı
Ona benden selam, Allah kelamı
Terk ediyorum, ev bark evlat sılamı
Son durak menzile yetirin beni
Tabutum omuzda, hüzünlü yüzler
Üzgün yakınlarım yaş dolu gözler
Ruh bedenden çıktı tükendi sözler
Daracık kabire yatırın beni
Ömür uçup gitti nefes misali
Seyreyledim, hayal rüya masalı
Tükettim yolumu, gamlı tasalı
Koyun toprağıma bitirin beni
İmamla cemaat dilesin rahmet
Günaha kefaret çektiğim zahmet
Dünyadaki rızkın, tükendi Ahmet
Bulduğunuz gibi yitirin beni
Ahret ayrığı, dönemem daha
Ömrü uzatmaya, biçilmez paha
Fani hayat bitti, kavuştum şaha
Mümkün mü, bir daha getirin beni
Şair Bulut boşa çırpınıp durdun
N’edeyim, doğrusu ben beni yordum
Çileden mihnetten, bir hayat ördüm
Haydi, kara yasa, batırın beni
