Çoban Nuri’nin arkadaşı Mücrimi, bu ağıdı Nuri’nin ölen annesine yakmıştır:
Şu derde bir derman bulun gaziler
Yaralarım göz göz oldu sızılar
Karışmış meleşir koyun kuzular
Koyun kuzu birbirinden dertlidir
Dedim tabiplerin derdi olur mu
Tabipler de derde derman bulur mu
Yarasızlar yar halinde bilir mi
Yara var ki yar yaradan dertlidir
Yine boran boran karşıki dağlar
Etrafını sarmış bahçeler bağlar
Kimisi güler de kimisi ağlar
Şo gülen de ağlayan da dertlidir
Mücrimi’yim der ki tükenmez derdim
Dert ile yoğrulmuş temelim yurdum
Tutup yarısını o dosta verdim
Ben o dosttan, o dost benden dertlidir
