Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Altı şey olduğu zaman amellere koşunuz. Dühân, Deccâl, Dâbbetü'l-arz, Güneş'in battığı yerden doğması, umumî fitne ve kıran girme türü ölümlerinizdir.”[1]
Şârih şöyle söyler: “Emrü'l-âmme'den murad bütün insanları kapsayan fitnedir. Münye'de ise ‘emrü'l-âmme'nin vebâ ve âni ölüm olduğu söylenir. Kıyamet de denir. Huveysiyye kelimesinin husûsi ölüm anlamında olduğu söylenir. Huveysiyye ‘hâssa’ kelimesinin ism-i tasgîridir.”
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Âdem'in yaratılışından kıyametin kopacağı ana kadar Deccâl'den daha büyük bir fitne yoktur.”[2]
Şârih şöyle söyler: “Din hususundaki zarar ve darlıktır. Böyle olması göğü, yeri, şeytanı, Cenneti, Cehennemi, ölüleri diriltmesi, keramet ve mucizelere benzer daha başka şeyleri yapma imkânı verilmesinden kaynaklanır. Doğrusu bu keramet ve mucizeler ulûhiyet, nübüvvet ve keramet iddiasında bulunan hiçbir yalancıya verilmemiştir.”
İbn Ömer’den (r.a) rivayetle, o şöyle söyler: Resulullah (s.a.v) insanların arasında ayağa kalktı, Allah'a sena etti, sonra Deccâl’i zikrederek şöyle dedi: “Ben sizi ondan sakındırıyorum. Her Nebî kavmini Deccâl'den sakındırmıştır. Hatta Hz. Nuh (a.s) bile kavmini ondan sakındırmıştır. Fakat ben hiçbir Nebî'nin kavmine söylemediğini size söylüyorum. Biliyorsunuz ki, onun gözü şaşıdır. Allah ise böyle değildir.”[3]
Şârih şöyle söyler: “Tâğlemûne (: biliyorsunuz) kelimesi haber kipinde olan bir emirdir. Yani, ‘biliyorsunuz’ anlamında değil, ‘biliniz ki, onun gözü şaşıdır’ anlamındadır. Deccâl'i gördüğünüz zaman, tâbî olmayınız. Allah Teâlâ cisimden, suretten münezzehtir. Deccâl ise cisim ve nakıs bir suretten mürekkeptir. Nakıs olan nasıl ilah olabilir ki?”
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Her peygamber ümmetini şaşı gözlü yalancıdan sakındırmıştır. O bir şaşıdır. Sizin Rabbiniz ise şaşı gözlü değildir. Deccâl'in iki gözü arasında ‘ke-fe-ra’ (kâfir oldu) yazılıdır.”[4]
Huzeyfe’den (r.a) rivayetle, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Deccâl'in sol gözü şaşıdır, saçı gürdür. Bir yanında Cennet, öbür yanında Cehennem vardır. Fakat Cehennemi Cennet, Cenneti ise Cehennemdir.”[5]
Ümmü Şüreyk'den rivayetle, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “İnsanlar Deccâl'e yaklaşacaklar. Hatta iplerine tutunacaklar.” Ümmü Şüreyk, “Ey Allah'ın Resulü! O gün Araplar nerede?” diye sorunca, Peygamberimiz (s.a.v) “Sayılar az.”[6] buyurdu.
Şârih şöyle söyler: Denir ki,”O vakit Arapların az olması Süfyanî’nin ve başkalarının katletmesi sebebiyledir.” Vebadan olduğu da, her ikisinden olduğu da söylenir.
Esma binti Yezîd'den rivayetle, o şöyle söyler: Resulullah (s.a.v) benim evimdeydi. Deccâl'i anlatıp şöyle dedi: “Önünde üç yıl bulunur. Birinci yıl gök yağmurun üçte birini tutar, yer de bitkilerin üçte birini tutar. İkinci yıl gök yağmurun üçte ikisini tutar, yer de bitkisinin üçte ikisini tutar. Üçüncü sene ise gök bütün yağmurunu, yer bütün bitkisini tutar. Tırnaklı hayvanlar da yırtıcı hayvanlar da kalmaz, helak olurlar.” Hadisinin sonunda Hz. Esma şunu sorar: “Ey Allah'ın Resulü! Acıktığımız için hamurumuzu yoğurup ekmeğimizi yapmamız gerekir. O gün müminlerin hali nasıl olacak?” Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Sema ehline tesbih ve takdis kifayet ettiği gibi, onlara da kifayet edecek.”[7]
Şârih şunu ekler: “Yani, zikrullah, tenzih ve temcid Mele-i Âlâdakilere yeterli olduğu gibi, onlara da yeterli olacak. Yani Mele-i Âlâdakiler yeme ve içmeye ihtiyaç duymadıkları gibi, onlar da yeme ve içmeye ihtiyaç duymayacaklar.”
[1] Müslim, Fiten, 128, 129; İbn Mâce, Fiten, 28; Ahmed bin Hanbel, II, 304.
[2] Ahmed bin Hanbel, 4, 19.
[3] Buhârî, Edeb, 77; Fiten, 26; Müslim, Fiten, 95; Tirmizî, Fiten, 56, 62.
[4] Buhârî, Fiten, 26; İbn Mâce, Fiten, 33; Ahmed bin Hanbel, II, 135.
[5] Müslim, Fiten, 104; İbn Mace, Fiten, 33.
[6] Tirmizî, Menâkıb, 69.
[7] Ahmed bin Hanbel, VI, 455.
