Doğan’ın son bahar mevsiminde şiddetli yağmur sonucunda meydana gelen selden ölmesi üzerine ailesi tarafından söylenmiş bir ağıttır:
Dere seli coşkun akar
Bizim için ağlamış mı
Doğan oğlum suya akar
Ana diye ağlamış mı
Yoruldum yola oturdum
Felek vurdu ben götürdüm
Eller de köye gidiyor
Kınalı goçu yitirdim
Yukardan bir sel geliyor
Bu ananın seliymiş
İp atıp da dutmamışlar
Bu da gâvur eliymiş
