Elbistan yöresinde dokuz oğlunu birden kara toprağa veren babanın haykırışını, ağıdını ozan şöyle dile getirmiştir:
Dokuz tane şirk kuruldu
Dokuz da kazan kuruldu
Allah düşmana vermesin
Dokuz oğlum bir vuruldu
Ben Osman’ım Bozomar’ım
Hani benim Muharrem’im
Dokuz yiğit babasıyım
Ellerden çiftçi ararım
İbrahim’im tutmaz özüm
Yanıyor yavrular gözüm
Dokuz yavrum ölmez idi
Sebep oldu zalim kızı
Sabahınan kalktım idi
Altı yaya yola çıkmış
Gâvur muydun gâvur kızı
Öldürürken lamba tutmuş
Âşık Mahzuni / Şerif CIRIK
