İnsan, Rabbimiz katında "değerli" bir varlık, yaratılmışların en şereflisidir.İnsan, "en güzel yaratılış üzere yaratılmış"; "bedenine Allah Teâlâ tarafından ruh üflenmiş", böylece üstün bir nitelik kazanarak yeryüzünde "Allah'ın halifesi" olmayı hak etmiştir.
Böylesi bir ayrıcalığa sahip olan insan, gerek yaratılıştan, gerekse sonradan birtakım bedenî engeller taşısa bile, yine değerinden bir şey kaybetmiş değildir.
Görme engelli Abdullah b. Ümm-i Mektum hâdisesini anlatan ayetler, İslâmın engellilere bakış açısını ve onlara verilen değeri ortaya koymak için yeterli bir örnektir.
Ve yine Sevgili Peygamberimizin hayatına ve uygulamalarına baktığımızda net bir şekilde şunları görebiliriz:
O, engelli insanlarla bizzat ilgilenmiş, onları güçlerinin yetmediği hususlarda sorumlu tutmamıştır.Yeteneklerine göre birtakım kamu görevleri de verdiği engelli insanların toplum nezdinde saygın kimseler haline gelmesine vesile olmuştur. Böylece onları, sürekli diğer insanlara muhtaç bir durumda kalmaya mahkûm hale düşmekten korumuş; değer vererek ve ilgi göstererek topluma kazandırmaya çalışmıştır.
"Gözleri görmeyen birine rehberlik etmek, yol göstermek sadakadır. Sağır ve dilsiz durumdaki kişilerin dertlerini anlatmalarına yardımcı olmak da bir sadakadır." buyurarak, Allah'ın rızasına nâil olmak için engellilere hizmeti işaret etmiştir.
Yine Efendimiz, herhangi bir kusuru ve eksikliğinden dolayı bir mümini küçük görmenin, ayıplamanın ne denli kötü bir iş olduğunu çağlar öncesinden söyleyip, çağlar sonrasında gelen ümmetini şu sözlerle uyarıyordu:
"Bir kimsenin mümin kardeşini küçümsemesi günah olarak ona yeter."
"Din kardeşinin derdine sevinip gülme. Sonra Allah ona merhamet eder, (onun sıkıntısını kaldırır) sana da onun derdini verir."
Yukarıdaki müjdeler ve uyarılar ışığında bizler, engellileri, yılda sadece bir gün değil, her daim fark edebilmek; onlara bir insan olarak değer veren bir medeniyetin çocuklarıyız.
Bu vesile ile siz çok değerli kardeşime selam ve muhabbetlerimi arz eder, Yüce Mevlamdan sağlık ve afiyet dilerim.
