Gene tavukları tilki götürdü
Horoz civcivleri gütmez bu sene
Kümesin üstüne çıktı oturdu
Çıkmıyor avazı ötmez bu sene
Sabır koyduk yoksulluğun adını
Bulamadım bu dünyanın tadını
Kömür hayal alamadım odunu
Korkarım bacamız tütmez bu sene
Hanım başak toplar tenesin eler
Diken arasından eliyle yolar
On da elimizden aldı fareler
İki çömlek bulgur yetmez bu sene
Bir torba elimde pazara vardım
Üzüle üzüle dükkâna girdim
Bir çelik zahra almaktı derdim
Veresiye satmaz bu sene
Yorganımız savan döşeğim çuldur
Kimisi acıdı kimisi gülgü
Derdi atam dedim daha çoğaldı
Bendeki acılar bitmez bu sene
İyi kötü günüm böyle geçerdi
Komşularım palavara saçardı
Kardaşlarım bana kucak açardı
Çocuklar sözümü tutmaz bu sene
İki kuru ekmek koydum sepete
Helâllaştım gideceğim gurbete
Adana, Mersin’den daha öte
Osman Konak evde yatmaz bu sene
Osman KONAK
