Halil Çavuş’un oğlu bir talihsizlik sonucu hapse düşer ve hüküm giyer. Babasının ölümü, oğlu Adem’den sekiz ay gizlenir. Babasından haber alamayan oğlu merak eder. Babasına haber göndererek onun yanına gelmesini ister. Bütün kardeşleri ziyarete karalar giyerek gelir; ama babası gelmez. Kardeşleri ise usulünce babalarının vefatını anlatırlar. Bunun üzerine mahkum olan oğlu babasına şöyle der:
Babamın evinde neler oluyor
Eşim dostum cenazeye geliyor
Talihsiz Âdem’in hapis oluyor
Sekiz aydır seni görmedim babam
Bayram günlerinde bizi beklerdin
Dertlerini birbirine eklerdin
Çok yaşayın derdin bizi öperdin
Son günlerde seni görmedim babam
Bütün emmi hısım yola dökülmüş
Yedi tane gardaşın boynu bükülmüş
Cenazende bir tek Âdem seçilmiş
Cenazen de nasip olmadı babam
En son gördüğümde hastayım dedi
Ziyaret yerinde yığılıp kaldı
Hapislik zor deyip harçlığımı da verdi
Unutamadım unutamam babam
Adını da vurdum ararım seni
Helâlleşmedim af eyle beni
Âdem’in özünden severdi seni
Mekânın da cennet olsun ey babam
