Hüsne Teyze acı haberi almıştır. Dayanağı, evinin direği çaresiz hastalığa yakalanmıştır. Gitmedikleri doktor kalmamıştır. Hüseyin amca, oğlunun düğününü görmeden bu kara hastalığa yenilmiştir. Hüsne Teyze, yalnız kalmanın acısıyla bu ağıdı yakar:
Gül yerine ektim bostan
Karalardan giydim fistan
Kurban olam felek sana
Ayrıldım ben sefil dosttan
Adana’nın yeri taşlı
Ben ağlarım gözüm yaşlı
Hüseyin bana küsmüş
Her işimiz bir yerde başlı
Direğin dibine yatmış
Kolların da yanına atmış
Sen koyup gidiyon amma
Hayırlı evladın yokmuş
