Polit Duran, söylentilere göre heybetli ve kaya gibi bir vücuda sahipmiş. Bir gün gazete okurken kan düşmanı tarafından vurulmuş ve bunun üzerine kızı ona şu ağıdı söylemiş:
Yatmış mektebin kuzuna
Çekmiş çarşafı yüzüne
Biz bu gün düğünü kurduk
Polit’in Ümmü kızına
Ağzım söyler dilim âşık
Dilim diline dolaşık
Döndüm baktım sağ yanıma
Ak kazan kana bulaşık
Kapımızın önü pınar
Akar bulanı bulanı
Polit’in de Ümmü kızı
Ağlar dolanı dolanı
Ana bozdurdun başımı
Yine vurdurdun eşimi
Baba çaplın yok muyudu
Yardırdın beyaz döşünü
Haymasında çayır otu
Avlusunda kişner atı
Hele vuran adam olsa
Aralığın sürgün iti
Harman yeri dar mıyıdı
Biz de varsak el miyidi
Gurban olam selvi babam
Garga şahan yer miyidi
Erçene’nin cılgı yolu
Gide gide kavuşuyor
Seni vuran çona Durmuş
Tılavşun’a savuşuyo
