Kar beyaz ölüm
Sisne’de bora var, tipi fırtına
Koyaklar başında kışladı zulüm
Kefenler biçildi güller üstüne
Geldi ince ince kar beyaz ölüm
Poyraz hoyrat esti; eşkıya kastı
Umudu, ülküyü göklere astı
Karlar Muhsinleri bağrına bastı
Deldi sineleri, kar beyaz ölüm
Geceler düşmandı, geceler hayın
Ardıçlar üşüdü, buz tuttu kayın
Kayboldu ışığı, gökteki ayın
Aldı erenleri, kar beyaz ölüm
Ecel kanat taktı, gözledi yolu
Rahman divanına çağırdı kulu
Şimdi vatan feryat; figanla dolu
Çaldı gönülleri, kar beyaz ölüm
Dağ devrildi, gökler çöktü Maraş’ta
Kırıldı kanatlar harami kışta
Gitti Alpler Bey’i: Türkiye yasta
Sildi umutları, kar beyaz ölüm
Kader dedikleri bu olsa gerek
Yıkıldı ocakta som altın direk
Gayrı ummanlara kim çeker kürek
Çeldi bağırları, kar beyaz ölüm
Yediden yetmişe çavlandı canlar
Karlara gül çizdi, dökülen kanlar
Olmaz olsun böyle, kör zulüm anlar
Güldü şehitlere, kar beyaz ölüm
Dedemkurt sazını dayadı döşe
Ağıtlar yakındı pervasız kışa
Gözler çavlan çavlan, yandı her köşe
Yoldu ak gülleri, kar beyaz ölüm
