Olay Çoğulhan’da geçmiştir, Döne gelinin kocası hapse girmiştir. Kendisi ikisi kız, altısı erkek sekiz çocukla geride kalır. Döne beşikteki çocuğunu emzirirken düşmanları Döndü’ye ateş eder, kurşun Döne’den çıkıp beşiğe değer. Döne, ölür beşikteki çocuğun ise ödü düşer. Annesi öldükten kırk gün sonra bebek de ölür. Diğer çocuklara Döne’nin kaynanası bakar. Kaynanası Döne’ye şu ağıdı yakar:
Karaçayır burma burma
Üstümüzden geçen durna
Düşman topunan gelirken
İrbehem’im gafil durma
Küpeli ağlar, Hacıkız ağlar
Gene dumanlandı dağlar
Şu Döne’nin Yusuf oğlu
Gene “Anam” diye ağlar
Damımızın ardı yokuş
Gelin çıksa yorulur mu
Gelini dokdura salsak
İrbehem’im darılır mı
Gızgın derenin arası
Ciğerim kurşun yarası
Gâvur umuş gâvur düşman
Bebek bizi deli eyliyor
Sanki yaylalardan göçtük
Suğuk sularından içtik
………………………
