Peygamberimiz (s.a.v) Ebu Hureyre'ye şöyle buyurur: “Ölüm ânında olanlara ‘La ilahe illallah’ı telkin ediniz. Kelime-i tevhîd günahları yok eder.” Ebu Hureyre, “Ey Allah'ın Resulü! Bu, ölüm anında olanlara bu derece tesirliyse, peki dirilere ne kadar tesirli olur?” dediğimde, Peygamberimiz (s.a.v), “Kelime-i tevhîd dirilerin günahlarını daha çok yok eder, daha çok yok eder.”[1] buyurdu.
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Hz. Musa (a.s) şöyle söyler: ‘Ya Rabbi! Bana öyle bir şey öğret ki, seni onunla zikredeyim.’ Allah Teâlâ şöyle buyurur: ‘La ilahe illallah’ de. Şayet yedi kat sema ve Ben hariç semada ibadet edenler ile yedi kat yer terazinin bir kefesine konsa, la ilahe illallah diğer kefeye konsa, yine de kelime-i tevhîd ağır basar.”[2]
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Bir kul, ihlâsla ‘La ilahe illallah’ derse, semanın kapıları ona açılır, büyük günahlardan kaçındığı sürece de arşa kadar ulaşır.”[3]
Şerhu'l-Mesâbih’te şöyle denir: “Bu ve benzeri hadisler kabûlün sür'atine, sevâbın kesretine işarettir. Ancak sür’at ve kabulün kemali büyük günahlardan içtinâp etmekle kayıtlıdır. Yoksa, mutlak sevap elbette terettüp edecektir. Fakat büyük günahlardan sakınan için daha tam, daha kâmil olacaktır.”
Tirmizî'nin Câbir’den (r.a) rivayetine göre, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “‘La ilahe illallah’ zikrin en faziletlisi, hasenâtın en efdalidir. Kıyamet günü benim şefâatime en lâyık kişi, gönülden ihlâsla ‘La ilahe illallah’ diyendir.”[4]
Buhârî, Müslim ve Tirmizî'nin Enes’ten (r.a) rivayetine göre, Peygamberimiz şöyle buyurur: “La ilahe illallah diyen kişinin kalbinde arpa tanesi kadar iyilik veya iman bulunursa, Cehennemden çıkacaktır.” veya “La ilahe illallah diyen kişinin kalbinde buğday tanesi kadar bir iyilik veya iman bulunursa, Cehennemden çıkacaktır” veya “La ilahe illallah diyen kişinin kalbinde zerre miktarı hayır veya iman bulunursa, Cehennemden çıkacaktır.”[5]
Ahmed bin Hanbel ve Taberânî'nin Ebu Hureyre'den rivayetine göre, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Bir kul ‘La ilahe illallah’ deyip bu hal üzere ölürse, Cennete girer. Zina etse de hırsızlık yapsa da, zina etse de hırsızlık yapsa da, zina etse de hırsızlık yapsa da.”[6]
Tirmizî'nin Ebu Malik Eş'arî'den rivayetine göre, o şöyle söyler: “Allah’a ulaşana kadar, ‘la ilahe illallah’ sözü ile Allah arasında hiçbir perde bulunmaz.”
Hâkim, Ümmü Hâni’den (r.a) rivayet eder: “‘La ilahe illallah’ günahı da benzerlerini de bırakmaz.”
Bu hadisin şârihi şöyle söyler: “Bu kelime bâtinî amellerin en efdalidir veya ehl-i sünnet âlimlerinin icmasına göre, iman amelsiz de fayda verse bile, imansız amel fayda vermez.”
İbn Hibbân ve Nesâi birlikte Ebu Saîd ve Bezzâr, onlar da İbn Ömer’den (r.a) rivayetle, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Yedi kat gök ve yedi kat yer terazinin bir kefesinde, ‘La ilahe illallah’ da terazinin diğer kefesinde olsa, kelime-i tevhîd yine de ağır basardı.”[7]
Kâbu'l-Ahbâr şöyle rivayet eder: “Bir günde üç defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişiye, bu kelime o gün işlemiş olduğu bütün günahlarına kefaret olur.”
Rivayete göre, Allah Teâlâ Firavun'u boğup Hz. Musa’yı (a.s) kurtardığında, Hz. Musa (a.s) şöyle söyler: “Ey Rabbim! Verdiğin bu nimetlere şükür olacak bir ameli bana göster.” Allah Teâlâ Musa’ya (a.s), “Ey Musa! ‘La ilahe illallah’ de.” buyurur. Hz. Musa (a.s) tekrar, “Ey Rabbim! Bütün kulların bunu zaten söylüyor.” dediğinde, Allah Teâlâ yine ‘La ilahe illallah’ de, buyurur. Hz. Musa (a.s) yeniden “Senden başka ilah yok, ama ben daha özel bir şey istiyorum.” dediğinde, Allah Teâlâ, “Ey Musa! Yedi kat gök ve güneş, ay, yıldızlar, Cennet, Arş, Kürsi, melekler gibi gökte bulunanlar ile yedi kat yer, dağlar, denizler, ırmaklar, ağaçlar, insanlar, cinler, hayvanlar gibi yerde bulunanlar terazinin bir kefesine, ‘La ilahe illallah’ da terazinin diğer kefesine konsa, yine de ‘La ilahe illallah’ ağır gelirdi.”[8] buyurur.
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Zikrin en efdali ‘La ilahe illallah’ demektir. Allah bütün peygamberlerine ümmetlerini bu zikre dâvet etmelerini emretmiştir. ‘La ilahe illallah’tan daha yüce bir kelime inmemiştir. Gökler de yerler de bu kelimeyle ayakta kalır. La ilahe illallah, ihlâs kelimesidir, İslâm kelimesidir, takvâ kelimesidir, nur kelimesidir, kurtuluş kelimesidir, rahmet kelimesidir, Allah'ın en yüce kelimesidir. Bir defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişinin denizköpüğü kadar günahları olsa bile, yine de bağışlanır.”[9]
Hakîmlerden biri şöyle söyler: Haberde vârid olduğuna göre, “İhlâsla ‘La ilahe illallah’ diyen kişi Cennete girer. İhlâs kişinin günah işlemesine mani olursa, ihlas olur. Günah işleyen biri ihlaslı olamaz. Aksine, imanının emanet olmasından endişe edilir.”
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Allah’ı itaatkâr olarak zikredeni, Allah rahmetle zikreder. Allah’ı isyankâr olarak zikredeni de, Allah lanetle zikreder.”
İbn Abbâs’tan (r.a) rivayetle, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Allah mahlûkatın en büyüğü Arş'ı yarattığında, Arş yirmi dört bin yıl titredi. Allah yirmi dört harf olan ‘La ilahe illallah Muhammedu'r-Resulullah’ sözünü gösterdiğinde ise, Arş yirmi dört bin yıl sâkin kaldı. Akabinde, Allah ilk mahlûku yarattı ve ona tevhîdi emretti. O mahlûk ‘La ilahe illallah Muhammedu'r-Resulullah’ dediğinde, Arş yeniden titredi. Allah Teâlâ Arş'a, ‘Sâkin ol!’ dediğinde, Arş ‘Bu kelimeyi söyleyeni Sen bağışlamazsan, ben nasıl sâkin olabilirim.’ dedi. Allah tekrar şöyle der: ‘Sâkin ol! Ben seni yaratmazdan iki bin yıl önce, bu sözü diliyle söyleyen kişiyi affedeceğime dair kendi adıma yemin ettim.”
Ebu Abdullah'dan rivayetle, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “La ilahe illallah Muhammedü'r-Resulullah” yirmi dört harftir. Kul sadakatle bu sözü söylerse, Rab şöyle cevap verir: “Ey kulum! Bu yirmi dört harfi söyledin. Gece - gündüzün saatlerini de yirmi dört yaptım. Bu saatlerde küçük-büyük, gizli-alenî, hatayla-kasten, söz-fiil ne tür günah işlersen işle, ‘La ilahe illallah, Muhammedü'r-Resulullah’ hürmetine seni bağışladım.”
Hadis'te şöyle vâriddir: “Yetmiş bin defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişi, Cehennemi haketmiş olsa dahi, Allah Cennetine girdirir.”
~~55.60~
هَلْ جَزَاءُ الْاِحْسَانِ اِلَّا الْاِحْسَانُ “İyiliğin karşılığı iyilikten başka bir şey midir?”[10] ayetinin tefsirinde dünyadaki ihsanın “La ilahe illallah” sözü, Ahiretteki ihsanın ise Cennet olduğu söylenir.
Abdullah bin Amr Âs’ın (r.a) rivayetine göre, Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Kıyamet günü kul Mizan’ın başına getirilir. İçinde hataları ve günahlarının yazılı olan her biri gözün alabildiği kadar büyük 99 sicil çıkarılıp Mizan’ın bir kefesine konur. Sonra ona,‘Bunlardan herhangi birini inkâr ediyor musun? Yazıcı melekler sana haksızlık etmişler mi?’ denir. O kişi, ‘Hayır, Ya Rabbî’ der. Allah ‘Bir mazeretin var mıydı?’ diye sorduğunda, o kişi, ‘Hayır, Ya Rabbî’ der. Bütün bu olanlardan sonra Allah Teâlâ şöyle buyurur: ‘Evet, evet, senin Bizim katımızda öyle bir iyiliğin vardır ki, bugün sana asla zulmetmeyeceğim.’ O esnada ‘La ilahe illallah’ şehadeti yazılı sicil çıkarılıp Mizan’ın diğer kefesine konduğu zaman ‘La ilahe illallah’ kefesi, hatalar kefesine ağır basar. Zaten Allah lafzının bulunduğu tarafa hiçbir şey ağır gelemez.”[11]
Peygamberimiz (s.a.v) başka bir hadiste şöyle buyurur: “Kul ‘Eşhedü enlâ ilahe illallah’ dediğinde”, Allah Teâlâ şöyle buyurur: “Ey meleklerim! Kulum benden başka Rabbinin olmadığını anladı. Sizi şâhit tutuyorum, Ben de onu bağışladım.”[12]
Peygamberimiz (s.a.v) şöyle buyurur: “Tazim ile ‘La ilahe illallah’ diyen kişinin dört bin büyük günahı affedilir.” “Dört bin günahı yoksa?” diye sorulduğunda, Peygamberimiz (s.a.v) “Ailesinin ve komşularının günahlarından affedilir.” buyurur.
Kâbu'l-Ahbâr'dan rivayetle, Peygamberimiz şöyle söyler: “Kim günde üç defa ‘La ilahe illallah’ derse, o gün işlemiş olduğu bütün günahlara kefaret olur.”
Rivayete göre, “Kim yetmiş bin tevhîd çekerse, Cehennemden kurtuluş beratını almış olur.”
Ebu Hureyre’den (r.a) rivayetle, Peygamberimiz şöyle buyurur: “Hilâli gördüğü anda bin defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişi, bedeni hastalıklarından emin olur. Bir şehre girerken bin defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişi, veba hastalığından emin olur. Vebalı günlerde her günün sabah-akşam abdestli olarak bin defa ‘La ilahe illallah’ diyen kişi, veba hastalığından emin olur.”
Fevâtih’de şöyle yazılıdır: “Her gün sabahleyin abdestli bin kez ‘la ilahe illallah’ diyen kişiye, Allah rızık vesilelerini kolaylaştırır.”
Kadı İyâz Müstedrek'deki Yûnus bin Abdullah ile ilgili şu olayı anlatır: Hastalandığı zaman uykusunda birinin kendine “Allah Teâlâ’nın en büyük ismi ‘La ilahe illâllahtır.’ dediğini işittiğinde, bu kelimeyi söyledi, yüzüne sürdü, hemen o sabah şifa buldu.”
İbnü'l-Fakîrânî şunu zikreder: “Eve girerken ‘La ilahe illallah’ı söylemeye devam etmek, fakirliği giderir.”
İmamlar zikirler arasından hep “La ilahe illallah”ı tercih ettiler. Bazıları akşamdan sabaha sayısına bakmadan aralıksız söyler, bazıları sabahtan akşama yetmiş bin defa söyler. Meslek ve zanaat ehli bile on iki bin tevhîd çekerler.
Sahabe, tâbîûn ve diğer kemal ehli zatlar ittifakla söylediler ki, tarikatimizde seyr ü sülûk farzları, sünnetleri, nafileleri, diğer şer’i hakları edadan sonra bütün vakitlerde gece gündüz, sefer-ikamet, celvet-halvet halindeyken hep kelime-i tevhid zikrine mebnidir.
Meşayih müridlerine diğer zikirler arasında hep kelime-i tevhidi telkin etmeyi tercih ettiler. Çünkü Peygamberimiz (s.a.v) Hz Ali’ye, Hz. Ebu Bekir’e, bir grup ashabına hep kelime-i tevhîdi telkin etmiştir. Zira Allah Teâlâ insanı kesâfet-letâfet, cisim-ruh, zulmet-nur, süflî-ulvî kabilinden iki zıtlı yaratmıştır. İnsan zikrinin de aynı düzen üzere olması gerekir. Bu da ancak “La ilahe illallah” kelimesinde bulunur.
Allah Teâlâ insanın kalbini iki parmağı arasına alır. Kaynar kazan misali, hatta daha da öte hep çevirir durur. Kazanın üst kısmındakefi birikir. Kazandakini tadıyla yemek isteyen kişinin ateşi iyi yakmaya gayret etmesi gerekir. Böylece faydasız, insan tab’ının hoşlanmadığı kefini atar, kazanda leziz kısmı kalır, onu da afiyetle yer.
Bu misalde olduğu gibi, zikri çoğaltmaya gayret göstermez ve Allah’tan gayrısıyla ilgili havatır birikene ve kalpten atana ve kalpte ilm-i ledünnî ve şevk-i Rabbanî kalıp ruhu bununla beslenir, kalbi cezbeye gelir ve kalp semasında marifet güneşi doğana kadar kalbindeki aşk ateşini yakmazsa, mürid muhakkik derecesine ulaşamaz. Çünkü az önce beyan ettiğimiz gibi, insan diğer mahlûkata marifet sayesinde üstün kılındı.
[1] Müslim, Cenâiz, l, 2.
[2] Suyûtî, ed-Dürrü'l-mensûr, III, 116
[3] Suyûtî, ed-Dürrü'l-mensûr, VI, 62.
[4] Suyûtî, ed-Dürrü'l-mensûr, I, 11
[5] Müslim, Îmân, 325.
[6] Müslim, İmân, 154; Ahmed bin Hanbel, V, 166.
[7] Münziri, II, 415.
[8] Ahmed bin Hanbel, II, 170, 186.
[9] Buhârî, Daavât, 65; Müslim, Zikir, 68.
[10] Rahmân, 55/60.
[11] Tirmizî, İman, 17; İbn Mâce, Zühd, 35; Ahmed bin Hanbel, II, 213.
[12] Hindî, I, 48; Zeylaî, Nasbu'r-râye, I, 339, Zebidî, V, 14.
