Gurban oluyum gomşular
Bilmedim düşman nereli
Halımı soran olmuyor
Babam öldü, anam yaralı
Ben toktura gittiyidim
Yaramı eyi ettiler
Guluncunun deliğinden
Ciğeri geri yittiler
Gara çadır; bölük goyun
Bibimoğlu yetmedi mi
Düşman vurup gaçarkane
Ali-Memmet tutmadı mı
Elif’im “ıyım” dokuyor
Hüseyin mektep de okuyor
Gurban oluyum gomşular
Düşman hapisten çıkıyor
Durdu’nun diktiği alma
Yaz gelince pürleniyor
Bir kurşundan yiğit ölmez
Adam elden arlanıyor
Emmilerim, emmilerim
Gelin oturak sırayınan
Babam yaylaya göçüyor
Yanı delik yarayınan
