MARAŞ’A SOYADI
Bin dokuz yüz yirmi ocak ayında “Allah Allah” dedi uyandı Maraş Aziz yurdu için hain düşmanın Kırmızı kanına boyandı Maraş.
Top tüfek sesleri arşa dayandı Zalim düşman ordulara güvendi Maraş arslanların uyuyor sandı Bire bin can aldı, dayandı Maraş.
Dört taraftan düşman toplar atıyor Vurun arkadaşlar vatan batıyor Sabiler sıbyanlar matem tutuyor Ulu Allahına güvendi Maraş.
Nusret kazanmadan şerbetin içti Nice kahramanlar canından geçti Maraş (ya istiklâl, ya ölüm) seçti Coşgun seller gibi bulandı Maraş.
183
Silahımız yoksa baltaya noldu Düşmanlar korkudan sarardı soldu Çok şükür mevlâya muzaffer oldu Vatan cidalinde ve yandı Maraş.
Çeteler evlerin barkların yaktı Yükseldi alavlar semaya çıktı Beşikte masumlar “Ya Selam” çekti Bu cenk düğününe inandı Maraş.
Maraşın evleri altın direkler Vadolmuştu, unutuldu dilekler “Kahramanlık” adın sabırla bekler Kahramandan daha yamandı Maraş.
Ahmet BERTĐZ der ki cengi severiz Yurda yanbakanın gözün oyarız “Kahraman” soyadın bir gün duyarız Hem onu kendine takandı Maraş.
Ahmet BERTiZLiOĞLU / 12.2.1956
