Sinan KAHYAOĞLU[1]*
Necat ÇETİN[2]**
Özet
Maraş Güneydoğu Anadolu ile Akdeniz bölgeleri arasında geçit durumundadır. Tarih boyunca bu iki bölge arasındaki geliş ve gidişler Maraş üzerinden olmuştur. Selçuklular döneminde de Maraş bu özelliğini korumuştur. Ağaçeriler de Horasan üzerinden yola çıktıklarında Azerbaycan, Bağdat, Musul üzerinden Maraş çevresine gelmişlerdir. Burada bir beylik kurma denemesine girişmişlerdir. Fakat başarılı olamamışlardır. Bir ara da orada soygunculuk yapmışlardır. Daha sonraki yıllarda gerek gönüllü gerekse zorla orayı terk etmişlerdir. Buradan Çukurova’ya inmişler ve oradan da tüm Akdeniz kıyıları ile Ege kıyılarına dağılmışlardır. Ağaçerilerin adı 15.y.y.dan itibaren Tahtacılar olarak kayda geçmiştir. Tahtacılar iki ocaktır. Birisi Yanyatır Ocağı olup merkezi İzmir’in Narlıdere’dir. Pirleri ise Durhasan Dede olup mezarı Adana’nın Ceyhan ilçesinin Durhasandede köyündedir. Diğer ocak ise Hacıemirli Ocağı olup merkezi Aydın’ın Germencik ilçesinin Kızılcapınar köyündedir. Pirleri ise İbrahim-i Sani Dede olup mezarı Gaziantep’in Islahiye ilçesinin Çerçili köyündedir. Yani Ağaçerilerin torunları olan Tahtacıların ocakları Ege Bölgesinde olup pirlerinin mezarları ise Çukurova ile Maraş çevresindedir. Maraş’ta Şah korusu denilen bir koruluk vardır. Kazdağı Tahtacı Türkmenlerinde okunan bir nefeste de “Kayabaşı derler Şahın korusu” mısrası geçer. Ayrıca yörede her Tahtacı Türkmen köyü yakınında bir Kayabaşı mevki, her Yörük köyü yakınında ise bir Yelkesiği mevki vardır söylencesi dolaşır. Bu söylence ve nefes mısrası Maraş çevresindeki Ağaçerilerin anılarının bakiyeleri gibi görünmektedir.
[1] *Yerel Araştırmacı- Emekli öğretmen Tahtakuşlar Edremit Balıkesir (sinankahyaoglu10@gmail.com)
[2] **Yerel Araştırmacı- Uzman öğretmen Sağlık Meslek Lisesi Torbalı İzmir (ncetin1963@gmail.com)
