Sevginin evrensel gücü, hiç tanımadığımız canlılara bile ilgi göstermemize hatta bazen onlarla dost olmamıza vesile olur. Haksızlık ve zulüm ise hangi canlıya yapılsa bizi rahatsız eder.
Akıp giden yaşam döngüsü acıları ve sevinçleri içinde barındırsa da iyilik yapmanın verdiği manevi hazdır bize insan olduğumuzu hatırlatan.
Sevgi gücünün getirdiği merhamet ve şefkati duygusu ile aç kalmış patili dostlarımızı görmezlikten gelmek elbet bize yakışmaz deyip çıktığımız yolda yaptıklarımızı ve yapamadıklarımızı eğlenceli bir anlatımla paylaştım.
Hayvan sevgisinin alay ve eğlence konusu yapıldığı kültürden, bugün çaresiz bir hayvan görse imdadına yetişen, aç hayvan görse doyuran bireylerin yetiştiği merhametli bir topluma doğru geçtiğimizi görmekten çok mutlu oluyorum.
Ancak geçici bir hevesle evcil hayvan edinip, sonradan sorumluluğu taşıyamayan kişilerin bu zavallıları sokağa bıraktıklarına da maalesef çok sık şahit oluyoruz. Sahiplerine bağlı bu canlar ölünceye kadar sahiplerini arıyor, Sokakta yetişmedikleri için sokağın olmayan vicdanıyla baş başa kalıyorlar. Doğru dürüst karınlarını doyuramıyor, aç ve susuz kalıyor ve sonunda da psikolojileri ve sağlıkları bozuluyor.
Tüm bu gözlemlediklerimize sessiz kalmamak ve bozuk olan bu düzene dikkat çekmek ve sistemin iyileşmesi adına sosyal medyanın gücünü bu zavallı, yardıma muhtaç patili dostlarımız için kullanmayı kendime amaç edindim.
Sokak hayvanlarına duyarlı olan ve onlar için barınaklar yapan, çevreye yiyecek ve içecek kapları koyan belediyelerimiz de var tabii ki. Ancak tüm görevimiz bunlarla bitmiyor. Hayvan nüfusunun kontrol altına alınması, sağlık taramalarının yapılması gibi konularda gönüllüler ve veterinerlerden oluşan ekipler kurulması önem arz ediyor.
Hazırladığım sosyal medya içerikleri ile takipçilerimle yeri geliyor birlikte gülüyor, eğleniyor, yeri geliyor birlikte hüzünleniyoruz. Başta da bahsettiğim gibi hüzün ve mutluluklardan oluşan hayatın normal döngüsünde, amacımız birlikte acıları azaltmak.(BDS)
