Dursun Bey, Devlet Demir Yollarında kısım şefi olarak görev yapıyordu. İşi gereği oto drezin denilen benzinle çalışan bir küçük demir yolu aracıyla, iki günde bir hem yol kontrolüne çıkar, hem de yol işçilerine görev dağılımı yapardı. Oto drezini bir yardımcı personel kullanır, bu personel aynı zamanda ona hizmet işinde de yardımcı olurdu. Demir yollarında gördüğü eksiklikleri tespit eder, yol çavuşlarına talimatlar vererek buraların onarılmasını sağlardı.
Yol boyunda bir tepenin yakınından her geçtiklerinde, bir tilki motorun sesini duyunca tepenin üzerinde onları uzaktan takip eder, gözden kayboluncaya kadar onları seyrederdi. Her defasında bu durum tekrarlanıyordu. Artık onlar da alışmışlardı, onu görünce Dursun Bey ve adamı birbirlerine bakarak şakalaşırlardı.
—Şefim, seninki yine tepeden bize bakıyor.
—Aslında bir şeyler söylemek ister gibi her seferinde aynı yere gelip bizi seyrediyor. Hoşuna gidiyor ya da merak ediyor, önceleri korkuyordu bak şimdi daha rahat bakıyor.
-Evet, şefim daha yakına gelmeye başladı.
Aylarca bu durum böyle devam etti. Tilki, tepenin aşağı kısımlarına kadar inmeye başlamıştı. Sonra bir süre ortalıkta görünmedi. Her geçişlerinde alışkın olduklarından onu göremeyince merak ettiler. Hatta bir keresinde tepenin yanında durarak, kontrol etmek için tepeye kadar çıkıp baktılar. Tilki, kaybolmuştu, belki de başına bir iş gelmiştir diye düşündüler.
Bir hafta sonra yine o tepenin yanına geldiklerinde onu rayların hemen yanında cansız bir şekilde yatarken buldular. Tilki yerde yatıyordu, yanına yaklaştıklarında yeni ölmüş olduğuna kanaat getirdiler. Çünkü hayvanın bedeni tam soğumamıştı ama nefes de almıyordu. Dursun Bey, hayvanı adamının yardımıyla oto drezine koyarak yola tekrar devam etti. Gözleri tilkinin postuna takıldı. Parlak ve canlı renklerle bezenmiş olan bu göz kamaştırıcı postu almaya niyetlendiler. Yol boyunca derisini nasıl yüzeceklerine dair konuşarak istasyona geldiler. İstasyonda çalışan ve avcılığa meraklı bir personelden yardım isteyerek, hayvanın derisine zarar vermeden yüzmesini istediler. Personel hemen harekete geçerek:
-Hemen şefim dedi, gerekli deri yüzme malzemelerini ve önlüğünü alarak geldi.
Adam bu konuda tecrübeliydi ve hemen işe başlamak üzere oto drezine doğru ilerledi. Tam o sırada, olağanüstü bir olay gerçekleşti. Hayvan yattığı yerden fırlayarak hızla kaçmaya başladı. Tilki ölmemiş, mükemmel bir ölü taklidi yapmıştı. Dursun Bey ve beraberindekiler kısa süren bir şaşkınlıktan sonra tilkinin arkasından kahkahalarla gülmeye başladılar. Belli ki çok merak ettiği bu araca binmek için ölü numarası yapmıştı.
İki gün sonra tekrar yola gittiklerinde, tilki aynı tepede yine oradaydı. Bu sefer uzaktan bakıyor ve yerinde zıplıyor, kuyruğunu sevinçle sallıyordu. Orada yavaşlayıp durdular ve hayvana hayran hayran baktılar. Daha sonrasında ise, onu bir daha orada hiç göremediler. Fakat tepenin yanından her geçişlerinde tilkinin kurnazlığını tebessüm ve takdirle yad ettiler.
