1920 li yıllar… Namı diğer adı YALAMAN OĞLU AHMET (Kara Ahmet ) adıyla bilinen ünlü eşkıya Ahmet ATMALI, bir Kurban Bayramı sabahı ‘’el öpmek’’ için Hunu (Arıtaş) köyündeki kayınbabası KÖR OSMAN’nın evine gizlice misafir gelir. Düşmanları bunu çabuk haber alırlar. Ve bir araya gelip plan kurarlar.’’Kurgu’’ gereğince önce Göllüceli Kel Bekir’in oğlu MUSTAFA ile arkadaşı Ayhacilerin Köse eve çıkarlar. Ahmet mavzeri duvara dayamış, ‘’al’’ a düşmekten habersiz oturmaktadır. Mustafa şaka yollu güçlü kolları ile Yalamnoğlu Amet’i arkadan sarar. Ve sesine yarenlik süsü vererek hile ile ‘’Ahmet beni öldürüyor, yetişin uşaklar!’’ diye bağırır. Parola duyurulur duyulmaz zaten hazır bekleyen Masıtlar’dan ve Kelepanlar’dan dokuz kişi eve dalarlar. Yalamnoğlu Ahmet, ‘’kurgu’’yu anlamıştır ama artık çok geç. Mavzere ulaşması ise Kafdağı kadar uzak. Kendirinen direğe sımsıkı bağlarlar. Küçük bir gaflet her şieyi berbat etmiştir. Silah seslerini köylülerin duymasından ürktüklerinden sıkmazlar. Ahmet’in gamasını belinden çekip alırlar. Ve bütün öfkeleriyle vururlar, vururlar. (Bir rivayete göre, gama geçmez ) İrkilir, geri geri çekilirler. Boynundaki hamalıyla sökerler. Ortalık kan gölüne dönmüştür. Bu vahşetin tanığı olan kaynanası ile kayınbabası ise şok içinde kendilerinin de öldürülme korkusuyla bir köşede tir tir titremektedirler. Gözlerini kan bürümüş bu dokuz kişi, vahşi cinayetin kayınbabasının evinde işlendiği bilinmesin diye, hançer darbeleriyle doğranmış o sıcak vücudu, sürüyüp sokağın ortasına bırakırlar. Ağıtta geçen Apanlar’ın Deli Yusuf (bir açgözlülük örneği olarak ) Yalamnoğlu Ahmet’in kadife elbisesini soyar (?) Kadir Çavuş-hırsını alamaz-giderayak hançer ile ölünün burnunu keser. Haber bir anda köye dalga dalga yayılır. Anası Emiş, teyzesi Zülfüce ve akrabalarından Dal Emine için artık bütün Kurban Bayramları kara bir gündür. Çığlıkları göğü inletirken, dizlerine vura vura, yüzlerini tırnaklarıyla yırta yırta aşağıdaki hazin ağıdı yakarlar. (Zira Yalamanoğlu Ahmet, daha önce Kadir Çavuş’un kardeşi Talatoy’u vurmuştur. Önceki ağıtta geçen pehlivan Talatoy ise burnun adı sahibidir.)
Bir rivayete göre Yalamanoğlu Ahmet öldürülünce, Kelömer’in kardeşi Klemahmut, arkadaşı ve akrabası Yalamnoğlu Ahmet’in ortada kalan karısı Karaağız’ı (Bir zarar gelmemesi için ) alıp Maraş’a götürüp, emin bir yere yerleştirilir. (Muhtemelen Şekerobası Köyü, akıbetinin ne olduğu hala bilinmemektedir.) Daha sonra orada kendisi gibi eşkıya olan arkadaşlarıyla buluşur. Maraş’ın zenginlerinden Çuhadaroğullarından bir aileyi, ziynet eşyaları için gece bağ evinde öldürürler. Çok geçmeden müfrezeler tarafından hepsi de yakalanıp, Maraş’ın meydanında idam edilir. Bunu duyan kardeşi Kelömer, Maraş’a gider. Kardeşi Kel Mahmut’un ölüsünü ipte görür. Fakat korkusundan sahip çıkamaz. Bakar bakar…
Anasının adı Emiş
Geline dakılmaz gümüş
Köyün kahyası da Masıt
“İp dakın da sürün!” demiş
Anansının adı Emiş
Sandığında dolu gümüş
Atını vurduğun çavuş
“Ayvah Ahmet yazık!” demiş
Almadan gırmızı yüzü
Halaka dönüyor gözü
Böyle yiğidiniz var mı
Yağ tutmuş gamenin yüzü
Aplak Garaahmet’im aplak
Gıyıp da vurmadım şaplak
“Yenil!” dedim yenilmezdim
Yendi’mola gara toprak
Biricik oğlan büyüttüm
Bir Adıya, bir Dudu’ya
Öğlen vakti otururken
Uyluğu geldi odaya
Gadanı alayım Hürü
Ergenimin gözü iri
Nideyim hayırsız malı
Akırda çatlıyor tayı
Gıyık Garahmet’im gıyık
Ağ dodakta sümbül bıyık
Kelpan’ın Deli Yusup
Kadife donunu soyuk
Dar sokak eğlemişler
Elin kolun bağlamışlar
Gâvurmuş gâvur düşman
Gameyinen doğramışlar
Dolanda gel emmim gızı
Bizim damımız havalı
Garahmet’imi öldürenler
Gezer havalı havalı
Gapımızın önü arklar
Ahmet’im önünden atlar
Hele öldüren adam olsa
Gapı gapı ekmek toplar
Yol üstündedir düşaa
Beş kol bağladık fışaa
Acep duyar gelir’mola
Atmalı’nın Kürt uşaa
Gapıya vurdum kilidi
Gandan yüreğim ııdı
Çıkar geder elin gızı
……………………
Binboğa’nın pürenleri
Hotlaşıyor cerenleri
Ahmet oğlunu öldürmüşler
Hayfın alsın yarenleri
Binboğanın ardı höyük
Dibinde yayılır geyik
Düşman gameyi sokunca
“Amman anam öldü!” deyik
Gırangaya yerin bayır
Ot biçerler cayır cayır
Dokuz düşman bir arada
Guzun Ali gaynın çağır
Tüfeği Dakar dalına
Geder yaylanın yoluna
Hinlik ile öldürmüşler
Bak Ahmet’imin halına
Ovadan yüklemiş göçü
Yaylaya göçerim deyi
Yiğit idi Garaahmet’im
Soğuk su içerim deyi
